پسرک پدر بزرگش را تماشا کرد که نامه ای می نوشت.بالاخره پرسید:ماجرای کارهای خودمان را می نویسید؟ درباره من می نویسید؟

پدر بزرگ از نوشتن دست کشید،لبخند زد و به نوه اش گفت:نوشته هایم مدادیست که با آن می نویسم.می خواهم وقتی بزرگ شدی مثل این مداد بشوی!

پسرک با تعجب به مداد نگاه کرد و چیز خاصی در آن ندید،گفت:اما این هم مثل بقیه مدادهای است که دیده ام!

بستگی دارد  چطور به آن نگاه کنی.در این مداد پنج خاصیت است که اگر به دستشان بیاوری،تمام عمرت با دنیا به آرامش میرسی

خاصیت اول: می توانی کارهای بزرگی کنی،اما نباید هرگز فراموش کنی که دستی وجود دارد که هر حرکت تو را هدایت می کند.اسم این دست خداست،او همیشه باید تو را در مسیر اراده اش حرکت دهد.

صفت دوم:گاهی باید از آنچه می نویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی.این باعث می شود که مداد کمی رنج بکشد اما آخر کار نوکش تیزتر می شود.پس بدان که رنجهایی را باید تحمل کنی،چرا که این رنج باعث می شود انسان بهتری شوی.

صفت سوم:مداد همیشه اجازه می دهد برای پاک کردن یک اشتباه از پاک کن استفاده کنیم.بدان که تصحیح یک کار خطا،کار بدی نیست،در واقع برای اینکه خودت را در مسیر درست نگه داری مهم است.

صفت چهارم:چوب یا شکل ظاهری مداد مهم نیست،ذغالی اهمیت دارد که داخل چوب است.پس همیشه مراقب باش که درونت چه خبر است.

و سرانجام پنجمین خاصیت مداد:همیشه اثری از خود به جا می گذارد.بدان هر کاری در زندگی ات می کنی،ردی به جا می گذارد و سعی کن نسبت به هر کار می کنی هشیار باشی و بدانی چه می کنی.

*پائولو کوئلیو*

 

نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت 9:4 توسط ☆ღفائزهƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ☆ ღ| |